ญารินดา
yaarindaa.s@gmail.com
การแทรกแซงวิถีชีวิตที่ปรับให้เหมาะกับฟีโนไทป์แสดงผลการลดน้ำหนักที่คาดหวังในผู้ใหญ่ที่เป็นโรคอ้วน (43 อ่าน)
19 เม.ย 2566 13:54
การแทรกแซงวิถีชีวิตที่ปรับให้เหมาะกับฟีโนไทป์แสดงผลการลดน้ำหนักที่คาดหวังในผู้ใหญ่ที่เป็นโรคอ้วน
โรคอ้วนเป็นโรคที่เกิดจากหลายปัจจัยเรื้อรัง ซึ่งกำลังเพิ่มขึ้นทั่วโลกในอัตราที่น่าตกใจ
บุคคลที่มีโรคอ้วนมีความเสี่ยงสูงต่อเหตุการณ์เมแทบอลิซึมและหลอดเลือดหัวใจ การลดน้ำหนักในผู้ที่มีน้ำหนักเกินหรือเป็นโรคอ้วนช่วยปรับปรุงพารามิเตอร์การเผาผลาญ ลดความเสี่ยงของโรคหัวใจและหลอดเลือด และเพิ่มคุณภาพชีวิต
การศึกษา: การแทรกแซงรูปแบบการใช้ชีวิตที่ปรับให้เหมาะกับฟีโนไทป์ในการลดน้ำหนักและปัจจัยเสี่ยงต่อระบบหัวใจและหลอดเลือดในผู้ใหญ่ที่เป็นโรคอ้วน: เกมบาคาร่า การศึกษาแบบพิสูจน์แนวคิดแบบศูนย์เดียว ไม่มีการสุ่มตัวอย่าง เครดิตรูปภาพ: Peakstock / Shutterstock.com การศึกษา: การแทรกแซงรูปแบบการใช้ชีวิตที่ปรับให้เหมาะกับฟีโนไทป์ในการลดน้ำหนักและปัจจัยเสี่ยงต่อระบบหัวใจและหลอดเลือดในผู้ใหญ่ที่เป็นโรคอ้วน: การศึกษาแบบพิสูจน์แนวคิดแบบศูนย์เดียว ไม่มีการสุ่มตัวอย่าง เครดิตรูปภาพ: Peakstock / Shutterstock.com
พื้นหลัง
เรื่องที่เกี่ยวข้อง
การลดน้ำหนักในคนที่เป็นโรคอ้วนสามารถย้อนกลับการลุกลามของโรคเบาหวานประเภท 2 ได้
การศึกษาประเมินพยาธิสภาพทางภูมิคุ้มกันระดับเซลล์และโมเลกุลของโรคปอดหลังโควิด
การอดอาหารไม่สม่ำเสมอกับการจำกัดแคลอรี่: อาหารประเภทใดลดความเสี่ยงต่อโรคเบาหวานประเภท 2 ได้มากกว่ากัน?
การปรับเปลี่ยนวิถีการดำเนินชีวิตมีบทบาทสำคัญในการควบคุมน้ำหนัก ซึ่งโดยทั่วไปรวมถึงการบริโภคอาหารที่มีแคลอรีต่ำ ควบคู่กับการออกกำลังกายอย่างหนักในระดับปานกลาง จนถึงปัจจุบัน ยังไม่มีอาหารใดที่ออกแบบมาเพื่อลดน้ำหนักโดยเฉพาะ
การรับประทานอาหารที่อุดมด้วยธาตุอาหารหลักหรือเกี่ยวข้องกับช่วงเวลามื้ออาหารที่เฉพาะเจาะจงไม่เกี่ยวข้องกับประโยชน์ที่เหนือกว่าเมื่อเทียบกับการรักษามาตรฐานในแง่ของการลดน้ำหนัก อย่างไรก็ตาม โปรไฟล์การเผาผลาญที่ดีขึ้นได้รับการสังเกตเมื่อมีการพิจารณาข้อมูลทางพันธุกรรมในขณะที่ออกแบบอาหารลดน้ำหนักส่วนบุคคล
มาตรการควบคุมอาหารสำหรับการลดน้ำหนักในคนอ้วนต้องขึ้นอยู่กับสถานะสุขภาพของพวกเขา โดยเฉพาะโรคความดันโลหิตสูง เบาหวานชนิดที่ 2 หรือโรคหัวใจและหลอดเลือด จนถึงปัจจุบัน ยังไม่มีการพัฒนาวิธีการควบคุมอาหารเพื่อป้องกันหรือจัดการกับโรคอ้วน ดังนั้นจึงมีความจำเป็นเร่งด่วนในการกำหนดแนวทางการดำเนินชีวิตและการรับประทานอาหารที่คำนึงถึงลักษณะทางพฤติกรรมและพยาธิสรีรวิทยาของโรคอ้วน
โดยพิจารณาจากลักษณะทางพฤติกรรมและพยาธิสรีรวิทยา ฟีโนไทป์ของโรคอ้วนถูกจัดประเภทเป็นพฤติกรรมการกินตามสัญชาตญาณ การกินแบบอยู่กับที่ และการใช้พลังงานที่ผิดปกติ จนถึงปัจจุบัน นักวิจัยยังไม่สามารถระบุได้ว่าการแทรกแซงด้านอาหารและการใช้ชีวิตที่ปรับแต่งตามฟีโนไทป์เหล่านี้สามารถให้ผลลัพธ์ที่ดีกว่าเมื่อเทียบกับการแทรกแซงวิถีชีวิตมาตรฐานหรือไม่
เกี่ยวกับการศึกษา
การศึกษาในวารสาร eClinicalMedicine ล่าสุดได้พัฒนาและประเมินประสิทธิผลของการแทรกแซงรูปแบบการใช้ชีวิตที่ปรับตามฟีโนไทป์ต่อการลดน้ำหนัก ค่าพารามิเตอร์ทางสรีรวิทยา และปัจจัยเสี่ยงต่อระบบหัวใจและหลอดเลือดในผู้ใหญ่ที่เป็นโรคอ้วนการศึกษาพิสูจน์แนวคิดในปัจจุบันเป็นการศึกษาแบบศูนย์กลางเดียว ไม่มีการสุ่ม ซึ่งเกี่ยวข้องกับทีมแทรกแซงเพียงทีมเดียว ผู้เข้าร่วมทั้งหมดซึ่งประกอบด้วยทั้งชายและหญิงเป็นผู้ใหญ่และมีค่าดัชนีมวลกาย (BMI) เกิน 30 กก. / ตร.ม.การศึกษาแบ่งออกเป็นสองช่วง บุคคลที่เกี่ยวข้องกับระยะแรกได้รับการแทรกแซงวิถีชีวิตแบบมาตรฐาน (SLI) ในขณะที่คนในระยะที่สองอยู่ภายใต้การแทรกแซงวิถีชีวิตที่ปรับตามฟีโนไทป์ (PLI)ผู้เข้าร่วมได้รับมอบหมายให้ทำตามขั้นตอนตามลำดับตามเวลาการลงทะเบียน ด้วยเหตุนี้ เฟสแรกจึงดำเนินการระหว่างเดือนสิงหาคม 2020 ถึงกุมภาพันธ์ 2021 ในขณะที่เฟสที่สองเริ่มตั้งแต่เดือนมีนาคม 2021 ถึงกันยายน 2021
แต่ละขั้นตอนประกอบด้วยการตรวจคัดกรอง การทดสอบทางสรีรวิทยาด้วยตนเอง การฝึกอบรมโปรแกรมลดน้ำหนัก 2 วัน และการแทรกแซงรูปแบบการใช้ชีวิตที่ปรับให้เหมาะสม 12 สัปดาห์ ในสัปดาห์ที่ 12 วัดพารามิเตอร์ฟีโนไทป์
ผลการศึกษา
ผู้เข้าร่วมทั้งหมด 211 คนได้รับการคัดกรอง 81 คนได้รับ SLI และ 84 คนอยู่ภายใต้ PLI ผู้เข้าร่วมประมาณ 88.5% ทำการประเมินน้ำหนัก 12 สัปดาห์ ผู้เข้าร่วมส่วนใหญ่เป็นผู้หญิงผิวขาว อายุเฉลี่ยประมาณ 43 ปีPLI ส่งผลให้น้ำหนักลดลงมากกว่า SLI นอกจากนี้ เมื่อเปรียบเทียบกับกลุ่ม SLI ผู้เข้าร่วมในกลุ่ม PLI แสดงมวลไขมัน รอบเอว คะแนนความวิตกกังวล ตลอดจนระดับไตรกลีเซอไรด์และคอเลสเตอรอลที่ลดลงกลุ่ม PLI ยังสัมพันธ์กับการลดค่าใช้จ่ายด้านพลังงานขณะพัก (REE) ที่ลดลงและการเพิ่มเปอร์เซ็นต์มวลน้อยที่มากขึ้น อย่างไรก็ตาม ไม่พบการปรับปรุงใดๆ ในค่าน้ำตาลในเลือด ความดันโลหิต และเครื่องหมายการอักเสบข้อสังเกตเหล่านี้ชี้ให้เห็นว่า PLI มีประโยชน์มากกว่าในผู้ที่มีโรคอ้วนหรือโรคที่เกี่ยวข้องกับโรคอ้วน โดยเฉพาะอย่างยิ่ง กลุ่ม PLI แสดงการปรับปรุงในความอิ่มที่ผิดปกติและการกินตามอารมณ์ที่เกี่ยวข้องกับโรคอ้วนในอนาคต จำเป็นต้องมีการศึกษาแบบสุ่มระยะยาวเพื่อตรวจสอบว่าผลการเผาผลาญในเชิงบวกจะคงอยู่ในระหว่างการคงน้ำหนักหรือไม่ ควรประเมินตัวแปรทางสรีรวิทยาและเมแทบอลิซึมอื่นๆ เพื่อพัฒนาโปรโตคอล PLI ที่ดีขึ้น
ข้อสรุป
การศึกษาในปัจจุบันมีข้อจำกัดมากมาย รวมถึงระยะเวลาการศึกษาที่สั้นและการออกแบบการทดลองสองเฟสตามลำดับโดยไม่มีความแตกต่างของลักษณะพื้นฐานที่สำคัญระหว่างกลุ่ม ลักษณะที่ไม่มีการปกปิดและไม่สุ่มของการศึกษาทำให้เกิดอคติในการรักษาโดยธรรมชาตินอกจากนี้ ผู้เข้าร่วมส่วนใหญ่เป็นผู้หญิงผิวขาว ซึ่งส่งผลต่อความสามารถทั่วไปของการศึกษา การศึกษาพิสูจน์แนวคิดนี้ยังประเมินผลลัพธ์หลังการรักษา 12 สัปดาห์เท่านั้น ซึ่งเทียบได้กับการศึกษาก่อนหน้านี้ที่รายงานการลดน้ำหนักอย่างมีนัยสำคัญหลังการรักษา 6 เดือนแม้จะมีข้อจำกัดเหล่านี้ แต่พบว่า PLI มีประโยชน์มากกว่า SLI ในการลดน้ำหนักในผู้ที่เป็นโรคอ้วน
ญารินดา
ผู้เยี่ยมชม
yaarindaa.s@gmail.com